Metal Tanımlayıcı

Çeşitli malzemeleri yalnızca görünümlerine göre tanımlamak, metalürji bilimi ile görsel gözlemi birleştiren bir beceridir. Profesyonel laboratuvarlar spektrometre kullanırken, siz sadece yüzey özelliklerine bakarak çok şey öğrenebilirsiniz. Birincil görsel ipucu renktir. Örneğin, bakır belirgin bir kırmızımsı-turuncu tona sahipken, bakır ve çinkonun bir alaşımı olan pirinç, altını taklit ederek daha sarı görünür. Bronz genellikle pirinçten daha koyu ve mat görünür.

Bir diğer kritik görsel faktör ise parlaklık veya yüzeyin ışıkla nasıl etkileşime girdiğidir. Gümüş ve altın gibi değerli malzemeler yüksek bir parlaklığı korur ve demirin karardığı şekilde kararmazlar. Alüminyum, gümüş renginde olmasına rağmen, paslanmaz çelik veya krom kaplamanın parlak, ayna benzeri yüzeyine kıyasla genellikle daha donuk, daha mat bir yüzeye sahiptir. Işık yansımasındaki bu ince farkları tanımak, henüz elinize bir mıknatıs almadan olasılıkları önemli ölçüde daraltabilir.

Malzemeleri birbirinden ayırt etmenin en güvenilir yollarından biri nasıl yaşlandıklarını gözlemlemektir. Oksidasyon, bir malzemenin havadaki oksijen ve nem ile reaksiyona girerek yüzeyde yeni bir tabaka oluşturmasıyla meydana gelir. Bu tabaka genellikle alttaki element için kesin bir ipucudur. Demir içeren malzemeler olan dövme demir ve karbon çeliği, pas olarak bilinen kırmızımsı-kahverengi pullar geliştirecektir. Bu yapı yıkıcıdır ve nesneyi yiyip bitirir.

Buna karşılık, demir içermeyen malzemeler farklı tepki verir. Bakır ve alaşımları (bronz ve pirinç), genellikle verdigris olarak bilinen deniz yeşili veya turkuaz bir kabuk olarak görünen patina adlı bir tabaka geliştirir. Bu tabaka aslında nesneyi daha fazla korozyondan korur. Alüminyum da oksitlenir, ancak görülmesi zor olan fakat dokunulduğunda tebeşir gibi hissettiren ince, beyaz, tozlu bir kaplama oluşturur. Bu özel korozyon renklerini tanımak (demir için kırmızı, bakır için yeşil, alüminyum için beyaz ve gümüş için siyah kararma) doğru kategorizasyon için gereklidir.

Hurdacılık ve geri dönüşüm dünyasında, en önemli ayrım demir içeren (ferro) ve demir içermeyen (non-ferro) malzemeler arasındadır. Demir içeren metaller demir ihtiva eder ve neredeyse her zaman manyetiktir. Bu kategori yumuşak çelik, karbon çeliği, dökme demir ve dövme demiri içerir. Bunlar genellikle ağırlık bazında daha az değerlidir ancak beyaz eşyalarda, araçlarda ve yapısal kirişlerde büyük miktarlarda bulunurlar. Demir içerdikleri için kırmızı pasa eğilimlidirler.

Demir içermeyen malzemeler önemli miktarda demir içermez ve genellikle manyetik değildir. Bu grup alüminyum, bakır, kurşun, çinko ve kalayın yanı sıra altın ve gümüş gibi değerli elementleri içerir. Bunlar genellikle korozyona karşı daha dirençlidir ve elektriği daha iyi iletirler, bu da onları geri dönüşüm pazarlarında daha değerli kılar. Görsel bir tarayıcı kullanırken, görsel sonucu basit bir mıknatıs kontrolüyle birleştirmek neredeyse kusursuz bir doğruluk sağlar. Tarayıcı "Çelik" diyorsa ve ona bir mıknatıs yapışıyorsa, bulguyu onaylamış olursunuz.

Hobi sahipleri, antika avcıları ve hurdacılar için tam olarak ne bulduğunuzu bilmek, birkaç kuruş ile önemli bir kazanç arasındaki fark anlamına gelebilir. Hurdalıklar hassas kategorizasyona güvenir. Kirli alüminyumu temiz alüminyumla karıştırmak veya pirinci bakırla karıştırmak, yükünüz için alacağınız fiyatı düşürebilir. Dijital bir yardımcı, kamyonunuzu yüklemeden önce bu yığınları verimli bir şekilde ayırmanıza yardımcı olabilir.

Dahası, antika koleksiyoncuları için temel malzemeyi belirlemek kimlik doğrulama açısından çok önemlidir. Birçok vintage ürün kaplamadır; örneğin, bir tepsi som gümüş gibi görünebilir ancak aslında gümüş kaplama bakırdır (Sheffield Plate). Temel katmanın göründüğü aşınma noktalarına bakarak (belki bakırı işaret eden kırmızımsı bir ton) parçanın gerçek değerini belirleyebilirsiniz. Bu aşınma desenlerine yakınlaşmak veya silik üretici damgalarını okumak için teknoloji kullanmak, bir eşyanın som değerli metal mi yoksa sadece taklit mücevher mi olduğunu doğrulamaya yardımcı olur.