ตัวระบุโลหะ

การระบุวัสดุต่าง ๆ จากรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียวเป็นทักษะที่ผสมผสานวิทยาศาสตร์ด้านโลหะวิทยาเข้ากับการสังเกตเชิงภาพ แม้ห้องแล็บมืออาชีพจะใช้สเปกโตรมิเตอร์ แต่คุณก็เรียนรู้ได้มากจากลักษณะผิว สิ่งบ่งชี้ทางสายตาหลักคือ color ตัวอย่างเช่น ทองแดงมีเฉดแดงส้มชัดเจน ขณะที่ทองเหลืองซึ่งเป็นโลหะผสมของทองแดงและสังกะสีจะออกเหลืองกว่า คล้ายทอง บรอนซ์มักดูเข้มและหม่นกว่าทองเหลือง

อีกปัจจัยสำคัญคือ luster หรือวิธีที่ผิวสะท้อนแสง วัสดุมีค่าอย่างเงินและทองคงความเงาสูงและไม่หมองแบบเดียวกับเหล็ก อะลูมิเนียมแม้มีสีเงิน แต่โดยมากจะดูด้านและหม่นกว่าสแตนเลสหรือการชุบโครเมียมที่เงาสะท้อนเหมือนกระจก การสังเกตความต่างเล็ก ๆ ในการสะท้อนแสงเหล่านี้ช่วยจำกัดตัวเลือกได้มากก่อนแม้แต่จะหยิบแม่เหล็กขึ้นมาทดสอบ

หนึ่งในวิธีที่น่าเชื่อถือที่สุดในการแยกวัสดุคือการสังเกตว่ามันเปลี่ยนสภาพอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป Oxidation เกิดขึ้นเมื่อวัสดุทำปฏิกิริยากับออกซิเจนและความชื้นในอากาศ สร้างชั้นใหม่บนผิว ชั้นนี้มักเป็นตัวบอกชนิดของธาตุพื้นฐาน โลหะที่มีเหล็กอย่าง wrought iron และ carbon steel จะเกิดสะเก็ดสีน้ำตาลแดงที่เรียกว่า rust ซึ่งกัดกินวัตถุทีละน้อย

ตรงกันข้าม โลหะที่ไม่มีเหล็กจะตอบสนองต่างออกไป ทองแดงและโลหะผสมของมัน (บรอนซ์และทองเหลือง) จะเกิดชั้น patina ซึ่งมักปรากฏเป็นคราบสีเขียวแกมน้ำเงินหรือที่เรียกว่า verdigris ชั้นนี้กลับช่วยปกป้องวัตถุจากการกัดกร่อนต่อไป อะลูมิเนียมก็ออกซิไดซ์เช่นกัน แต่จะเกิดชั้นฝุ่นขาวบาง ๆ ซึ่งมองเห็นยากแต่สัมผัสแล้วคล้ายชอล์ก การรู้จักสีการกัดกร่อนเฉพาะเหล่านี้—แดงสำหรับเหล็ก เขียวสำหรับทองแดง ขาวสำหรับอะลูมิเนียม และคราบหมองดำสำหรับเงิน—เป็นหัวใจของการจำแนกที่แม่นยำ

ในโลกของการรื้อและรีไซเคิล ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดคือระหว่างวัสดุ ferrous และ non-ferrous โลหะ ferrous มีเหล็กเป็นองค์ประกอบและแทบทั้งหมดจะดูดแม่เหล็ก หมวดนี้รวมถึง mild steel, carbon steel, cast iron และ wrought iron ซึ่งโดยน้ำหนักมักมีมูลค่าต่ำกว่าแต่พบจำนวนมากในเครื่องใช้ ยานพาหนะ และคานโครงสร้าง เพราะมีเหล็กจึงเกิดสนิมแดงได้ง่าย

วัสดุ non-ferrous ไม่มีเหล็กมากและโดยทั่วไปไม่ดูดแม่เหล็ก กลุ่มนี้รวมอะลูมิเนียม ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี และดีบุก รวมถึงธาตุมีค่าอย่างทองและเงิน วัสดุเหล่านี้มักทนต่อการกัดกร่อนได้ดีกว่าและนำไฟฟ้าได้ดีกว่า จึงมีมูลค่ามากกว่าในตลาดรีไซเคิล เมื่อใช้สแกนเนอร์แบบภาพ การรวมผลภาพเข้ากับการทดสอบแม่เหล็กง่าย ๆ จะให้ความแม่นยำเกือบสมบูรณ์ หากสแกนเนอร์บอกว่า "Steel" และแม่เหล็กติดได้ คุณก็ยืนยันสิ่งที่พบได้เลย

สำหรับคนเล่นงานอดิเรก นักล่าของเก่า และผู้รื้อของ การรู้แน่ชัดว่าคุณพบอะไรอาจหมายถึงความแตกต่างระหว่างเงินแค่ไม่กี่เซนต์กับค่าตอบแทนที่มากพอ ลานรับเศษโลหะอาศัยการจัดประเภทที่แม่นยำ การเอาอะลูมิเนียมสกปรกปนกับอะลูมิเนียมสะอาด หรือสับสนทองเหลืองกับทองแดง อาจทำให้ราคาที่คุณได้ลดลง ผู้ช่วยดิจิทัลช่วยแยกกองเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพก่อนจะขนขึ้นรถ

นอกจากนี้ สำหรับนักสะสมของเก่า การรู้โลหะฐานเป็นสิ่งสำคัญต่อการยืนยันความแท้ ของวินเทจจำนวนมากเป็นของชุบ ตัวอย่างเช่น ถาดชิ้นหนึ่งอาจดูเหมือนเงินแท้แต่จริง ๆ เป็นทองแดงชุบเงิน (Sheffield Plate) หากมองหารอยสึกที่เผยชั้นฐาน เช่น สีแดงอ่อนที่บ่งบอกทองแดง คุณจะประเมินมูลค่าที่แท้ของชิ้นงานได้ การใช้เทคโนโลยีซูมดูรูปแบบการสึกหรืออ่านข้อความตราผู้ผลิตจาง ๆ ช่วยยืนยันว่าชิ้นงานเป็นโลหะมีค่าทึบหรือเป็นเพียงเครื่องประดับแฟชั่น