Αναγνωριστής Μετάλλων

Η αναγνώριση διαφόρων υλικών μόνο από την όψη τους είναι μια δεξιότητα που συνδυάζει μεταλλουργική επιστήμη και οπτική παρατήρηση. Ενώ τα επαγγελματικά εργαστήρια χρησιμοποιούν φασματόμετρα, μπορείς να μάθεις πολλά απλώς κοιτάζοντας τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας. Το βασικό οπτικό στοιχείο είναι το χρώμα. Για παράδειγμα, ο χαλκός έχει μια χαρακτηριστική κοκκινοπορτοκαλί απόχρωση, ενώ ο μπρούντζος - ένα κράμα χαλκού και ψευδαργύρου - εμφανίζεται πιο κίτρινος, μιμούμενος το χρυσάφι. Ο μπρούντζος συχνά φαίνεται πιο σκούρος και πιο θαμπός από τον ορείχαλκο.

Ένας άλλος σημαντικός οπτικός παράγοντας είναι η λάμψη, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο η επιφάνεια αλληλεπιδρά με το φως. Πολύτιμα υλικά όπως το ασήμι και ο χρυσός διατηρούν έντονη λάμψη και δεν θαμπώνουν με τον ίδιο τρόπο όπως ο σίδηρος. Το αλουμίνιο, αν και ασημί στο χρώμα, συνήθως έχει πιο θαμπό και ματ φινίρισμα σε σύγκριση με τη φωτεινή, σαν καθρέφτη, επιφάνεια του ανοξείδωτου ατσαλιού ή της επιχρωμίωσης. Η αναγνώριση αυτών των λεπτών διαφορών στη αντανάκλαση μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις πιθανότητες πριν καν πιάσεις έναν μαγνήτη.

Ένας από τους πιο αξιόπιστους τρόπους να ξεχωρίσεις τα υλικά είναι να παρατηρήσεις πώς γερνούν. Η οξείδωση συμβαίνει όταν ένα υλικό αντιδρά με το οξυγόνο και την υγρασία του αέρα, δημιουργώντας ένα νέο στρώμα στην επιφάνεια. Αυτό το στρώμα συχνά προδίδει το υποκείμενο στοιχείο. Τα σιδηρούχα υλικά όπως ο σφυρήλατος σίδηρος και ο ανθρακούχος χάλυβας αναπτύσσουν κοκκινωπό-καφέ νιφάδες γνωστές ως σκουριά. Αυτή η δομή είναι καταστροφική και διαβρώνει το αντικείμενο.

Αντίθετα, τα μη σιδηρούχα υλικά αντιδρούν διαφορετικά. Ο χαλκός και τα κράματά του (μπρούντζος και ορείχαλκος) αναπτύσσουν ένα στρώμα που ονομάζεται πατίνα, το οποίο συχνά εμφανίζεται ως πρασινογάλαζη ή τιρκουάζ κρούστα γνωστή ως verdigris. Αυτό το στρώμα προστατεύει το αντικείμενο από περαιτέρω διάβρωση. Το αλουμίνιο επίσης οξειδώνεται, αλλά σχηματίζει ένα λεπτό, λευκό, σκόνινο επίχρισμα που συχνά είναι δύσκολο να φανεί, αλλά στην αφή μοιάζει κιμωλώδες. Η αναγνώριση αυτών των συγκεκριμένων χρωμάτων διάβρωσης - κόκκινο για τον σίδηρο, πράσινο για τον χαλκό, λευκό για το αλουμίνιο και μαύρη θαμπάδα για το ασήμι - είναι απαραίτητη για τη σωστή κατηγοριοποίηση.

Στον κόσμο της ανακύκλωσης και του scrap, η πιο σημαντική διάκριση είναι μεταξύ σιδηρούχων και μη σιδηρούχων υλικών. Τα σιδηρούχα μέταλλα περιέχουν σίδηρο και είναι σχεδόν πάντα μαγνητικά. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει τον ήπιο χάλυβα, τον ανθρακούχο χάλυβα, τον χυτοσίδηρο και τον σφυρήλατο σίδηρο. Συνήθως έχουν μικρότερη αξία ανά βάρος, αλλά βρίσκονται σε τεράστιες ποσότητες σε συσκευές, οχήματα και δομικές δοκούς. Επειδή περιέχουν σίδηρο, είναι επιρρεπή στη σκουριά.

Τα μη σιδηρούχα υλικά δεν περιέχουν σημαντικές ποσότητες σιδήρου και γενικά δεν είναι μαγνητικά. Σε αυτήν την ομάδα περιλαμβάνονται το αλουμίνιο, ο χαλκός, ο μόλυβδος, ο ψευδάργυρος και ο κασσίτερος, καθώς και πολύτιμα στοιχεία όπως ο χρυσός και το ασήμι. Συνήθως είναι πιο ανθεκτικά στη διάβρωση και άγουν καλύτερα τον ηλεκτρισμό, καθιστώντας τα πιο πολύτιμα στις αγορές ανακύκλωσης. Όταν χρησιμοποιείς οπτικό σαρωτή, ο συνδυασμός του οπτικού αποτελέσματος με ένα απλό τεστ μαγνήτη προσφέρει σχεδόν απόλυτη ακρίβεια. Αν ο σαρωτής πει «Χάλυβας» και ο μαγνήτης κολλήσει πάνω του, έχεις επιβεβαιώσει το εύρημα.

Για χομπίστες, κυνηγούς αντίκας και ανθρώπους που μαζεύουν scrap, το να ξέρεις ακριβώς τι βρήκες μπορεί να σημαίνει τη διαφορά ανάμεσα σε λίγα λεπτά και σε σημαντική πληρωμή. Τα κέντρα scrap βασίζονται σε ακριβή κατηγοριοποίηση. Αν αναμείξεις βρόμικο αλουμίνιο με καθαρό αλουμίνιο ή μπερδέψεις τον ορείχαλκο με τον χαλκό, μπορεί να μειώσεις την τιμή που θα πάρεις για το φορτίο σου. Ένας ψηφιακός βοηθός μπορεί να σε βοηθήσει να ταξινομήσεις αυτές τις στοίβες αποτελεσματικά πριν φορτώσεις το φορτηγό σου.

Επιπλέον, για τους συλλέκτες αντίκας, η αναγνώριση του βασικού υλικού είναι κρίσιμη για την αυθεντικοποίηση. Πολλά vintage αντικείμενα είναι επιμεταλλωμένα· για παράδειγμα, ένας δίσκος μπορεί να μοιάζει με συμπαγές ασήμι αλλά στην πραγματικότητα να είναι χαλκός με επικάλυψη ασημιού (Sheffield Plate). Κοιτάζοντας τα σημεία φθοράς όπου φαίνεται το βασικό στρώμα - ίσως μια κοκκινωπή απόχρωση που υποδηλώνει χαλκό - μπορείς να προσδιορίσεις την πραγματική αξία του αντικειμένου. Η χρήση τεχνολογίας για να μεγεθύνεις αυτά τα μοτίβα φθοράς ή να διαβάσεις αχνές σφραγίδες κατασκευαστή βοηθά να επιβεβαιώσεις αν ένα αντικείμενο είναι συμπαγές πολύτιμο μέταλλο ή απλώς κοσμηματική απομίμηση.